Blog

Een gewoonte bestaat meestal uit een handeling of een aantal handelingen volgens een vast patroon. Er zit geen diepere betekenis achter. De gewoonte staat los van een belangrijke gebeurtenis of belangrijke fase in het leven. Een gewoonte gaat meestal vanzelf.

Elke dag om 6 uur het eten op tafel zetten, eerst een kop koffie in de morgen, na het eten een rondje wandelen. Er is niks mis met die gewoontes. We hebben ze tenslotte allemaal.

We hebben ook gewoontes die minder goed zijn. Maar gelukkig is dat te veranderen. Komende week is stoppen met roken een doel voor meerdere deelnemers. Dat is wel wennen. Morgen stop ik, als mn pakje leeg is dan.., nog 1 sigaret en dan…

Tja die excuses kennen we… Maar goed, gezamenlijk stoppen verbindt ook weer met elkaar. Dat is ook wel een terugkerend iets. We hoeven het niet meer alleen te doen. Leer die gewoonte maar eens af..

Clean of in herstel zijn. Misschien klinkt het heel onbekend maar bij ons komen deze termen vaker langs. Er is een belangrijk verschil tussen deze twee.

Clean zijn betekent simpelweg niet gebruiken. Je gaat dan wel naar meetings en bent bij de sessies aanwezig maar blijft steken aan de oppervlakte. Vaak zie je dan een terugkerend patroon waar mensen in blijven hangen. Hier zit een groot risico aan verbonden omdat het niet de onderliggende laag aanpakt. Het probleem wat werd opgelost met gebruiken, blijft zitten. Daar moet een nieuwe oplossing voor komen. Als dat niet gebeurt dan is vaak een terugval in gebruik het gevolg.

Daarom is het belangrijk om in herstel te zijn. In herstel zijn betekent dat je bewust bezig bent met je gedrag. Je volgt de meetings en sessies maar doet nog veel meer dan dat. Je zoekt verbinding met fellows, stelt je kwetsbaar op en werkt aan de stappen. Iedereen volgt dit proces op zijn eigen manier maar in essentie is de basis voor iedereen hetzelfde. Als we dit fundament goed leggen in het begin van ons herstel hebben we hier in de jaren erna profijt van.

In herstel zijn werkt heel aanstekelijk. Het heeft een effect op de groep. Het verbindt, geeft ruimte voor kwetsbaarheid en het biedt veiligheid. Tegelijkertijd zorgt de eerlijkheid ervoor dat er ook geconfronteerd wordt als dat nodig is. Zo blijft de groep als geheel en ieder individu groeien in zijn herstel.

Dat proces zagen we deze week telkens weer gebeuren. Deelnemers die clean bleven komen ineens in herstel. Anderen durven hun kwetsbaarheid te tonen met tranen of op andere manieren. Het mooiste hiervan is dat we het niet meer alleen hoeven te doen

We kennen hem allemaal. De angst voor het monster in de kast of onder het bed. Hoewel we nu rationeel kunnen bedenken dat het eigenlijk niet nodig is, blijft het lastig om angsten onder ogen te zien. 

Een reactie vanuit angst zorgt dat onrust misschien wel omslaat in paniek. Op de manier wordt elke angst alleen maar groter en echter. Schaamte kan er voor zorgen dat het zo groot wordt dat er bijna niet mee geleefd kan worden. Als verslaafden onder elkaar is het dan heel bevrijdend om de angsten te delen om vervolgens meer ademruimte te krijgen. Bij ons zetten we de deelnemers juist op die momenten even stil.

Vaak is het lastig om gelijk te benoemen wat er speelt dus proberen we eerst het monster een uiterlijk te geven. Waar komt het monster vandaan? Wat wil het monster bereiken? Hoe groot is het monster nu echt? Onder andere door deze vragen komen we er vaak achter dat het monster helemaal niet zo eng blijkt te zijn. We krijgen dan vaak hetzelfde antwoord op de vraag: hoe kan je het beste met het monster omgaan?

Het antwoord is vrij eenvoudig. Omarm het. Ga het aan. Uiteindelijk blijkt vaak maar weer: een mens lijdt het meest aan het lijden dat hij vreest. Dus als je vandaag wordt achtervolgt door een monster, stop met wegrennen. Geef het monster en jezelf een dikke knuffel. Als dat te spannend is, vraag om hulp. We hoeven het niet alleen te doen.

Een stukje zelfliefde kan ook echt geen kwaad. Daar helpen we onze deelnemers graag bij. We houden van ze net zolang totdat ze van zichzelf kunnen houden en daarna zelfs nog meer...

Stichting Addisa met twee d’s en 1 s. Afgelopen tijd was het af en toe weer nodig om het te vertellen. Het is nog wennen voor sommigen maar dat lukt vaak snel. Maar waar staat het eigenlijk voor?

Stichting is wel vanzelfsprekend. Het geeft aan dat we geen winstbelang hebben. Tuurlijk is het fijn als het financieel goed gaat maar dit circuleert altijd binnen de stichting om zo verbeteringen of nieuwe plekken te genereren. Hierdoor blijft de stichting zich ontwikkelen en zijn we niet gedreven om veel geld te verdienen. De mensen komen hierdoor op de eerste plaats. Dat blijft het belangrijkste.

Addisa is verdeeld in 2 stukken. Het eerste gedeelte Addi is afkomstig van Addict. Verslaafden maar dan wel met de wens voor herstel. De s en a vormen het begin van safety. Veiligheid waardoor er groei mogelijk is. En daaruit komt de zin onderaan ons logo. Safety for Addicts. Dat is het ons doel.

Veiligheid is voor iedereen een ander begrip. Daarom blijft het een uitdaging om dit voor iedereen te bieden. Juist door het persoonlijk begeleiden kunnen we meer inzoomen op de persoonlijke behoeftes op dit gebied. Het mooiste is als iedereen zich veilig voelt in de groep. Dat geeft ruimte om te delen wat er echt speelt.

Het is echter geen garantie dat dit vanzelf gebeurt. Dat delen blijkt soms nog lastig. Eerst zelf oplossen, de lat hoog leggen voor jezelf en het vinden van de juiste mensen om erover te praten. Veiligheid heeft daarom wat ons betreft een hoge prioriteit. Als het veilig is ervaar je sneller de ruimte om te delen. Het mooie hieraan is dat onze deelnemers zichzelf dan ook tegen komen en dat eerlijk durven delen. Telkens zie je weer dat kwetsbaarheid verbindt en dat geeft ook meer veiligheid. Zo is het een mooie positieve cirkel van herstel..